سرطان پروستات

پروستات چیست؟

پروستات، غده کوچک و در اندازه گردو است که در قاعده مثانه در مردان واقع شده است. پروستات، دارای دو لوب متقارن است و اولین قسمت لوب، پیشابراه را که ادرار را به مثانه حمل می کند احاطه کرده است. پیشابراه هم چنین حمل کننده مایع منی، مایع حاوی اسپرم می باشد.

سرطان پروستات چیست؟

سرطان پروستات، سرطانی است که در سلول های غده پروستات آغاز می شود. بسیاری از این سرطان ها روند رشد بسیار آهسته ای دارند و بعید به نظر می رسد که به دیگر نواحی پخش شوند، اما برخی می توانند رشد سریع تری داشته باشند.

سرطان پروستات غالباً سرطانی با رشد آهسته و علائم کم است.

انواع مختلف سرطان پروستات

پنج نوع اصلی سرطان پروستات وجود دارد:

• آدنوکارسینوم آسینار: شایع ترین نوع سرطان پروستات که حدود نود درصد موارد را شامل می شود.

• آدنوکارسینوم داکتال: این نوع سرطان پروستات در سلول های موجود در لوله های غده پروستات آغاز می شود. آدنوکارسینوم داکتال، روند رشد سریع تری نسبت به آدنوکارسینوم آسینار دارد.
• سرطان سلول ترانزیشنال: این نوع سرطان عمدتا در مثانه آغاز می شود و به پیشابراه می رسد، اما به ندرت پیش می آید که در پروستات آغاز شود و به مثانه و یا بافت های اطراف پخش شود.
• سرطان سلول سنگفرشی: این نوع سرطان روند رشد سریع تری را نسبت به آدنوکارسینوماها دارد.
• سرطان سلول کوچک: این نوع سرطان،کمتر از دو درصد سرطان های پروستات را شامل می شود.

سرطان پروستات هم چنین با توجه به میزان پیشرفت بیماری دسته بندی می شود:

سرطان پروستات موضعی

سرطان پروستات موضعی بدین معناست که سرطان محدود به غده پروستات است و به دیگر نواحی بدن پخش نشده است. این نوع سرطان خود با توجه به میزان احتمال رشد و پخش شدن به انواع زیر تقسیم می شود:

• سرطان پروستات کم خطر: بعید به نظر می رسد که سرطان تا سال های متمادی رشد داشته باشد
• سرطان پروستات با ریسک متوسط: پایین بودن احتمال رشد و یا پخش شدن سرطان تا چند سال اینده
• سرطان پروستات پرخطر: احتمال رشد و یا پخش شدن سرطان طی چند سال

سرطان موضعی پروستات در سطح کم، متوسط و پر خطر دسته بندی می شود.

سرطان پروستات موضعی پیشرفته

اگر سرطان پروستات به جایی غیر از غده پروستات گسترش داشته باشد، به عنوان مثال به بافت های مجاور پروستات و یا ارگان هایی مانند رکتوم و یا گره های لنفاوی مجاور رسیده باشد، سرطان پروستات موضعی پیشرفته در نظر گرفته خواهد شد.

سرطان پروستات متاستاتیک

سرطان پروستات متاستاتیک به این معناست که سرطانی که در پروستات آغاز می شود در دیگر قسمت های بدن پخش خواهد شد.سرطان پروستات عمدتا به گره های لنفاوی دیگر نواحی بدن و یا به استخوان ها گسترش می یابد، اما می تواند دیگر ارگان ها را نیز درگیر کند.

سرطان پروستات با توجه به درجه سرطان نیز دسته بندی می شود. درجه سرطان اطلاعاتی در خصوص میزان طبیعی بودن ظاهر سلول ها، میزان تهاجمی بودن سرطان و هم چنین نوع درمان را در اختیار پزشک قرار می دهد.

سیستم نمره گلیسون، به منظور درجه بندی سرطان پروستات مورد استفاده قرار می گیرد. چندین نمونه بافتی (بیوپسی) از پروستات گرفته و بررسی می شود وگرید هر نمونه مشخص خواهد شد. درجه یک و دو با عنوان سلول های طبیعی، درجه سه تا پنج سلول های سرطانی در نظر گرفته می شوند.

نمره گلیسون نشان می دهد سرطان پروستات چقدر خطرناک است.

علائم و نشانه های سرطان پروستات

سرطان پروستات در مراحل اولیه با علامت و نشانه ای همراه نیست. همزمان با پیشرفت سرطان و بزرگ شدن پروستات، شاهد بروز علائم زیر خواهیم بود:

• افزایش تعداد دفعات ادرار در طول روز و یا شب ها
• مشکلات دفع ادرار
• نیاز فوری به دفع ادرار
• ترشح ادرار یا بی اختیاری ادرار
• مشاهده خون در ادرار و یا مایع منی
• مشکلات انزال

سرطان پروستات اغلب  در مراحل اولیه علائمی ندارد. 

در صورت مواجه با علائم گفته شده باید به پزشک مراجعه شود. با این حال، این نکته را در نظر داشته باشید که این علائم در افرادی که به سرطان پروستات نیز مبتلا نیستد، شایع است و می تواند دلایل دیگری داشته باشد. به عنوان مثال، هایپرپلازی خوش خیم پروستات که در پی بزرگ شدن پروستات ایجاد می شود و تبدیل به سرطان نمی شود، با علائم مشابهی همراه خواهد بود.

غربالگری سرطان پروستات

PSA پروتئینی است که توسط سلول های طبیعی و سلول های سرطانی پروستات تولید می شود. کاملا طبیعی است که تمامی مردان، مقداری PSA در خون خود داشته باشند، اما بالا رفتن سطح PSA می تواند نشانه ای از سرطان پروستات باشد .

انجام این نوع تست به عنوان نوعی غربالگری در مردان بالای 50 سال می تواند باعث تشخیص زودهنگام و پایین آمدن احتمال مرگ و میر ناشی از سرطان پروستات شد.

میزان شیوع سرطان پروستات

سرطان پروستات بیشتر در مردان مسن دیده می شود.

سرطان پروستات عمدتا مردان میانسال را درگیر می کند، بیش از نیمی از افراد مبتلا بالای هفتاد سال هستند. سرطان پروستات، دومین سرطان شایع در مردان در سراسر دنیا می باشد.

علت بروز سرطان پروستات چیست؟

علت اصلی بروز سرطان پروستات شناخته نشده است، اما عوامل مختلفی در بروز این سرطان دخیل هستند. این نکته را در نظر داشته باشید که ریسک فاکتورها احتمال بروز سرطان را افزایش می دهند، اما الزاما به معنای ابتلای قطعی به سرطان نیستند.

در مقابل، نداشتن ریسک فاکتور نیز به معنای عدم ابتلا به سرطان نمی باشد.

دلایل دقیق سرطان پروستات شناخته شده نیستند.

عواملی که می توانند احتمال بروز سرطان را افزایش دهند، عبارتند از:

• بالا رفتن سن
• نژاد. آمریکایی های سیاه پوست بیستر از مردان سفید پوست در معرض ابتلا به سرطان پروستات هستند و احتمال ابتلا در مردان آسیایی کمتر می باشد.
• سابقه خانوادگی ابتلا به سرطان پروستات
• اضافه وزن
• قد بلند بودن
• سطح هورمون ها. بالا بودن هورمونی به نام فاکتور رشد انسولین می تواند با ابتلا به سرطان پروستات در ارتباط باشد
• التهاب پروستات
• تماس با کادمیوم

سرطان پروستات چگونه تشخیص داده می شود؟

تشخیص سرطان پروستات با توجه به نتایج معاینات بالینی و تست ها امکان پذیر می باشد.

معاینات بالینی

در صورت وجود علائم سرطان پروستات، معاینات بالینی بر روی غده پروستات توسط پزشک انجام خواهد شد. این معاینه، معاینه دیجیتال رکتوم نام دارد. پزشک انگشت خود را وارد رکتوم می کند تا با لمس غده پروستات، قادر به تشخیص هر گونه ناهنجاری باشد.

آزمایش خون PSA

ممکن است تست PSA به منظور تعیین سطح PSA در خون از سوی پزشک تجویز شود. با این حال، این را بدانید که سطح PSA می تواند در برخی شرایط غیر سرطانی بالا برود و انجام این تست به تنهایی نمی تواند به تشخیص سرطان پروستات کمک کند.

معاینه بالینی و آزمایش PSA می تواند وجود سرطان پروستات را نشان دهد، اما آزمایشات بیشتر برای تشخیص قطعی مورد نیاز است

بیوپسی

با توجه به نتایج به دست آمده از معاینه رکتوم و تست PSA، بیوپسی از سوی پزشک تجویز خواهد شد. این تست شامل گرفتن نمونه از بافت پروستات و بررسی سلول های سرطانی می باشد.

بیوپسی هدایت شده اسکن اولتراسوند به تشخیص سرطان پروستات کمک می کند. بی حسی موضعی در رکتوم اعمال می شود تا بیمار در طول تست احساس آرامش بیشتری داشته باشد. اسکنر اولتراسوند وارد رکتوم می شود و امواج صوتی امکان تولید تصاویر واضح از پروستات را فراهم می کنند.

از سوزن باریکی برای گرفتن نمونه از غده پروستات استفاده خواهد شد. در صورتی که این نوع بیوپسی برای بیمار انجام شود، مصرف آنتی بیوتیک به منظور پیشگیری از بروز عفونت بعد از بیوپسی در نظر گرفته خواهد شد.

برای تأیید وجود سرطان پروستات، نمونه برداری از پروستات انجام می شود 

درمان سرطان پروستات چگونه تعیین می شود؟

درمان سرطان پروستات با توجه به مرحله بیماری و ارزیابی خطر پیشرفت سرطان به مراحل بالاتر در نظر گرفته خواهد شد.

مرحله سرطان، اندازه و مقدار گستردگی سرطان را مشخص می کند. برای کسب این قبیل اطلاعات، اسکن MRI، پت اسکن، سی تی اسکن و یا اسکن استخوان انجام خواهد شد.

• MRI، با استفاده از میدان مغناطیسی و امواج رادیویی تصاویر دقیق از داخل بدن در اختیار قرار می گیرد.
• پی اس ام ای اسکن، با استفاده از مواد رادیواکتیوی تزریق شده به رگ، به تشخیص نواحی سرطانی که در MRI یا سی تی اسکن تشخیص داده نشده اند، کمک می کند.
• سی تی اسکن، تست اشعه ایکس که امکان مشاهده ارگان های داخلی در مقطع عرضی را فراهم می کند.
• اسکن استخوان، به بررسی متاستاز استخوان می پردازد و شامل تزریق ماده رادیواکتیو به رگ است تا امکان مشاهده نواحی غیر عادی برای پزشک فراهم گردد. استخوان های غیر عادی نسبت به استخوان های سالم، رادیواکتیو بیشتری را جذب می کنند.

پس از تشخیص، اسکن های تصویربرداری می توانند نشان دهند سرطان پروستات چقدر پیشرفت کرده است.

مرحله سرطان، اندازه و گسترش سرطان را با استفاده از اعداد و حروف مشخص می کند. برای سرطان پروستات چهار مرحله در نظر گرفته می شود. در کل هر چه سرطان در مرحله پایین تری باشد، نتایج درمانی بهتری را برای بیمار به همراه خواهد داشت.

سیستم مرحله گذاری TNM

• میزان بزرگ بودن سرطان و یا اندازه تومور (T)
• این که آیا سرطان گره های لنفاوی را درگیر کرده است یا خیر (N)
• این که آیا سرطان به نواحی دورتر متاستاز داده است یا خیر (M)

مرحله بندی به تعیین مناسب ترین درمان سرطان پروستات کمک می کند 

گزینه های درمان سرطان پروستات

درمان با توجه به اندازه و مرحله تومور و هم چنین سلامت عمومی و شرایط بدنی در نظر گرفته می شود. در خصوص گزینه های درمان با بیمار صحبت خواهد شد. درمان توسط تیمی از متخصصین انجام می شود، بدین معنا که متخصصینی در زمینه های مختلف درمان سرطان از جمله جراحان، اورولوژیست ها، انکولوژیست ها، رادیوتراپیست ها و پرستاران) گرد هم می آیند و تجربیات خود را به اشتراک می گذارند تا بهترین درمان برای بیمار در نظر گرفته شود.

آن چه که اهمیت دارد این است که بیمار در تصمیم گیری درمان دخیل باشد، زمانی که چندین درمان در دسترس است، پزشکان باید با بیماران در خصوص مراقبت و درمان مشورت کنند تا بیمار نیز با نیازها و بازتاب درمان آشنا باشد. این حالت، تصمیم گیری اشتراکی نام دارد.

مهم است که بیماران کاملاً درگیر بحث و تصمیم گیری در مورد درمان بیماری شریک باشند

هنگام بحث در خصوص گزینه های درمان سرطان پروستات، پزشک به بررسی مزایای درمان برای سلامتی و طول عمر در برابر عوارض می پردازد. این مورد برای سرطان پروستات از اهمیت بالایی برخورار است، چرا که تعداد زیادی ازبیماران می توانند با توجه به روند رشد آهسته سرطان پروستات به مدت چند سال، زندگی عادی داشته باشند.

برای این دسته از بیماران، عوارض درمان می تواند شدیدتر و چشمگیر از مزایای آن در طولانی مدت باشد، این افراد به احتمال زیاد به دلیل بالا رفتن سن و یا دیگر علل جان خود را از دست می دهند تا سرطان پروستات.

پزشک به تمامی سوالات شما در خصوص درمان پاسخ خواهد داد. برخی سوالات ساده ای که بیماران باید آن ها را با پزشک و یا تیم درمان مطرح کنند، عبارتند از:

• چه درمانی برای من در نظر گرفته می شود؟
• مزایا و معایب احتمالی گزینه های درمان چیست؟
• من تا چه میزان این مزایا و معایب را تجربه خواهم کرد؟

ممکن است یک یا چند مورد زیر برای کنترل سرطان پروستات از سوی پزشک تجویز شود.

مراقبت فعال

مراقبت فعال، شامل کنترل سرطان بدون درمان فوری می باشد. این نوع مراقبت، با هدف پیشگیری از درمان های غیر ضروری که می توانند عوارض ناخوشایندی را به همراه داشته باشند، انجام می شود و گزینه مناسبی است برای آقایانی که سرطان پروستات در آن ها موضعی و خطر پیشرفت ورشد پایین باشد.

در طول مراقبت فعال، سطح PSA خون به طور مرتب توسط پزشک کنترل می شود،معاینه بیوپسی پروستات و اسکن MRI نیز انجام خواهد شد. اگر سرطان شروع به رشد کند، روش های درمانی مناسب توصیه خواهد شد.

 نظارت بر وضعیت بیمار

وضعیت بیمار کنترل می شود بی آن که نیاز به درمان فوری باشد، اما به تست های کمتری نسبت به مراقبت فعال نیاز می باشد. درمان زمانی آغاز می شود که نیاز به کنترل علائم باشد. این روش، برای بیماران با بیماری پروستات موضعی کم خطر و هم چنین  بیمارانی با بیماری موضعی و یا پیشرفته موضعی که نمی توانند تحت روش های درمانی قرار بگیرند، مناسب می باشد. هدف از انجام این روش، کنترل سرطان به جای درمان آن می باشد.

غالباً هیچ درمان فوری برای سرطان پروستات وجود ندارد به خصوص اگر سرطان رشد کندی داشته باشد.

جراحی

برخی بیماران مبتلا به سرطان پروستات باید تحت جراحی قرار بگیرند تا غده پروستات برداشته شود. این روش جراحی پروستاتکتومی رادیکال نام دارد. هدف از انجام این روش جراحی، درمان سرطان با برداشت کامل پروستات می باشد.

جراح نسبت به برداشت غده پروستات و هم چنین بافت های اطراف، گره های لنفاوی و کیسه منی اقدام می کند. جراحی معمولا با ایجاد برش بر روی شکم انجام می شود

پروستاتکتومی با حفظ عصب، نوعی جراحی است که شامل برداشت بافت پروستات است بی آن که اعصابی که انزال را کنترل می کند، برداشته شود. این روش جراحی، می تواند احتمال بروز مشکلات انزال بعد از جراحی را کم کند، اما تنها زمانی انجام می شود که سرطان به نزدیکی اعصاب نرسیده باشد.

پروستاتکتومی رادیکال، روش درمانی است که برای بیماران با بیماری موضعی و یا سرطان پروستات موضعی پیشرفته در نظر گرفته می شود. آن چه که باید بدانید این است که پروستاتکتومی رادیکال، جراحی بزرگی است و می تواند با عوارض احتمالی همراه باشد.

این نوع جراحی، برای آقایانی که روند رشد سرطان در آن ها آهسته است مناسب نمی باشد، چرا که احتمال این که جان خود را به دلیل بالا رفتن سن و یا دیگر شرایط از دست بدهند، بیشتر از سرطان پروستات می باشد.

از دیگر انواع جراحی گاها برای درمان سرطان پروستات استفاده می شود. به عنوان مثال، برداشت قسمت داخلی پروستات از طریق  پیشابراه صورت میگیرد و یا برداشت بیضه ها می تواند به تسکین علائم و یا کنترل پخش شدن سرطان کمک کند. با این حال، این قبیل روش ها، درمانی قطعی نیستند.

رادیوتراپی

رادیوتراپی با استفاده از اشعه یونیزه، DNA سلول های سرطانی را تخریب می کند و باعث مرگ و نابودی آن ها می شود. دو نوع رادیوتراپی در درمان سرطان پروستات مورد استفاده قرار می گیرد:

• رادیوتراپی خارجی که رادیوتراپی از دستگاهی خارج از بدن اعمال می شود.
• براکی تراپی که رادیوتراپی به بافت سرطانی از منبع رادیواکتیو که داخل غده پروستات قرار می گیرد، انجام می شود.

رادیوتراپی گزینه درمان مناسب برای افراد با سرطان پروستات موضعی و یا پیشرفته موضعی می باشد

همچنین در موارد متاستاز استخوانی از رادیوتراپی برای کنترل علایمی مثل درد استفاده می شود

 هم جراحی با برداشتن غده پروستات و هم رادیوتراپی قابلیت درمان قطعی سرطان پروستات را دارند.

هورمون درمانی

تستوسترون، هورمونی است که توسط بیضه ها تولید می شود. سرطان پروستات برای رشد به این هورمون نیاز دارد، بنابراین، هورمون درمانی می تواند با مسدود کردن عملکرد این هورمون، احتمال بازگشت سرطان پروستات را بعد از درمان با جراحی و یا رادیوتراپی به حداقل برساند و یا جلوی رشد سرطان پیشرفته را بگیرد. هورمون درمانی به تنهایی، روش درمانی محسوب نمی شود.

سه نوع اصلی هورمون درمانی در سرطان پروستات مورد استفاده قرار می گیرد:

• درمان محرومیت از آندروژن، که مانع تولید تستوسترون از بیضه ها می شود. این داروها به صورت تزریق و یا کاشت به بیمار داده می شوند. دو نوع درمان محرومیت از آندروژن وجود دارد:
• آگونیست هورمون آزاد کننده هورمون لوتئینیزینگ (لوپرورلین، گوزرلین، بوسرلین، تریپتورلین)
• آنتاگونیست هورمون آزاد کننده گنادوتروپین
• آنتی آندروژن (بیکالوتامید، فلوتامید، انزالوتامید) داروهایی هستند که مانع رسیدن تستوسترون به سلول های سرطانی می شوند.
• آبیراترون، نوع جدیدی از قرص های هورمون درمانی است که سنتز تستوسترون را مسدود می کند. استروئید (پردنیزولون)همراه با آبیراترون به بیمار داده می شود تا احتمال بروز عوارض به حداقل برسد.

هورمون درمانی می تواند به طور موثری سرطان پروستات را کنترل کند، اما یک روش درمانی نیست.

شیمی درمانی

شیمی درمانی، سلول های سرطانی را تخریب می کند. شیمی درمانی در درمان بیماران با سرطان پروستات متاستاتیک مورد استفاده قرار می گیرد. ممکن است در یک مرکز شیمی درمانی علاوه بر این روش درمانی، از کورتیکواستروئید نیز برای بیمار استفاده می شود تا اثربخشی درمان بیشتر شود و احتمال بروز عوارض جانبی به حداقل برسد.

دیگر درمان ها

درمان های دیگری برای سرطان پروستات شامل داروهایی است که به درمان اثرات متاستاز استخوان کمک می کنند، از جمله: رادیوم 223، دنوزوماب و زلدورونیک اسید.

گزینه های درمان سرطان پروستات موضعی

سرطان پروستات موضعی به سه دسته تقسیم می شود که هر یک با توجه به:

• اندازه تومور
• درجه تومور
• سطح PSA

تعریف می شوند. پزشک به شما خواهد گفت که در کدام گروه قرار دارید. این مرحله بسیار مهم است، چرا که درمان برای هر گروه متفاوت خواهد بود.

مهم است بدانید که هیچ درمان واحدی برای سرطان پروستات موضعی وجود ندارد. تعدادی روش های درمانی برای هر گروه در دسترس است که پزشک در خصوص آن ها با بیمار صحبت خواهد کرد.

درمان سرطان موضعی پروستات بستگی به گروه خطر پیشرفت سرطان به مراحل بالاتر دارد

درمان مراقبت فعال

تحت نظر بودن، گزینه ای است برای بیماران با سرطان پروستات موضعی کم خطر.وضعیت پیشرفت سرطان به طور مرتب بررسی می شود و در صورتی که پیشرفت کند، درمان بیشتری در نظر گرفته خواهد شد.

جراحی

هدف از جراحی، برداشت سرطان و هم چنین حاشیه های سالم بافت اطراف می باشد. بعد از جراحی، بافت برداشته شده زیر میکروسکوپ مورد بررسی قرار خواهد گرفت. ممکن است از پروستاتکتومی رادیکال برای سرطان موضعی کم خطر استفاده شود.

اگر شواهدی از پخش شدن سرطان به گره های لنفاوی مشاهده شود، گره های لگنی نیز برداشته می شود.

برای سرطان پروستات موضعی پرخطر، پروستاتکتومی رادیکال به همراه لنف آدنکتومی لگنی در نظر گرفته می شود که در آن، گره های لنفاوی لگن برداشته خواهد شد.

رادیوتراپی

افراد مبتلا به سرطان پروستات موضعی کم خطر می توانند رادیوتراپی خارجی و یا براکی تراپی دریافت کنند. در سرطان پروستات موضعی پرخطر، رادیوتراپی خارجی به همراه هورمون درمانی در نظر گرفته خواهد شد.

هورمون درمانی

هورمون درمانی به تنهایی به عنوان درمان اصلی سرطان پروستات موضعی در نظر گرفته نمی شود، اما می تواند در ترکیب با رادیوتراپی به صورت همزمان و یا درمان ادجوانت (بعد از اتمام رادیوتراپی) و نئوادجوانت (قبل از شروع رادیوتراپی)مورد استفاده قرار بگیرد.

درمان نئوادجوانت، درمانی است که قبل از درمان اصلی اعمال می شود و درمان ادجوانت، درمانی است که بعد از درمان اصلی برای بیمار در نظر گرفته می شود.

هورمون درمانی ممکن است به همراه رادیوتراپی برای برخی از بیماران موضعی استفاده شود 

در بیماران مبتلا به سرطان پروستات موضعی کم خطر، هورمون درمانی نئوادجوانت (سه ماه قبل از انجام رادیوتراپی ) و سپس همزمان با رادیوتراپی خارجی در نظر گرفته خواهد شد. همچنین ممکن است 3 تا 6 ماه بعد از اتمام رادیوتراپی نیز هورمون درمانی ادامه یابد.

در بیماران با سرطان موضعی پرخطر، هورمون درمانی به صورت نئوادجوانت از سه ماه قبل از رادیوتراپی شروع و حین رادیوتراپی ادامه می یابد و باید به مدت دو الی سه سال بعد از اتمام رادیوتراپی نیز مصرف شود.

درمان انتظاری

برخی بیماران مناسب دریافت و یا انتخاب روش های درمانی گفته شده نیستند. در چنین شرایطی، مراقبت از بیماران و درمان علائم، در صورت ظاهر شدن علائم، در نظر گرفته خواهد شد.

گزینه های درمان سرطان پروستات پیشرفته در موضع

جراحی

پروستاتکتومی به همراه لنفآدنکتومی به منظور برداشت گره های لنفاوی از لگن، درمانی است که برای بیماران مبتلا به سرطان پروستات پیشرفته در موضع در نظر گرفته می شود. بر اساس جواب پاتولوژی بعد از عمل ممکن است بیمار نیاز به رادیوتراپی بعد از جراحی نیز داشته باشد.

رادیوتراپی

رادیوتراپی خارجی در ترکیب با هورمون درمانی (از سه ماه قبل از شروع رادیوتراپی تا سه سال بعد از اتمام رادوتراپی )، روش جایگزین جراحی است که برای بیماران با سرطان پروستات پیشرفته در موضع در نظر گرفته می شود. 

درمان انتظاری

برخی بیماران مبتلا به سرطان پروستات پیشرفته در موضع ، که مناسب دریافت درمان های گفته شده نیستند. در چنین شرایطی، درمان انتظاری هورمون درمانی بعد از  شروع علایم به منظور درمان علائم (در صورت بروز) در نظر گرفته  خواهد شد.