روش سنتی(conventional)

پرتودرمانی سنتی دوبعدی معمولی شایع‌ترین نوع درمان با اشعه برای مغز است. هدف از تابش آن است که
تومورها از بین بروند یا متوقف شوند. موفقیت در این روش تابع نوع تومور و حساسیت آن به تابش و سایز آن
است. مثلاً بعضی تومورها حساسیت زیادی به تابش دارند و همین درمان کافی است تا تومور را از بین ببرد. یا بعد
از جراحی که تومور اصلی برداشته می‌شود، ممکن است از این روش استفاده شود تا اگر به‌طور میکروسکوپی
چیزی از تومور اولیه باقی‌مانده، از بین برود. وقتی متاستاز رخ می‌دهد، این روش می‌تواند مؤثر باشد. بسیاری از
اوقات هدف این روش این است که علائم را از بین ببرد و کاری به از بین بردن تومور ندارد. گاهی هم همراه با
شیمی‌درمانی استفاده می‌شود که از داروهایی استفاده می‌شود که سلول‌های سرطانی را نسبت به اشعه
حساس‌تر می‌کند.
پرتو که به آن اشعه ایکس، گاما، پروتون یا فوتون نیز می‌گویند، یا سلول‌های تومور را به‌طور مستقیم می‌کشد یا
با مداخله درروند رشد آن مشکل ایجاد می‌کند. تابش هم‌سلول‌های عادی و هم‌سلول‌های سرطانی را تحت
تأثیر قرار می‌دهد. بااین‌حال، با داشتن استاندارد در اعمال دوز تابش، سلول‌های سالم خود را بازسازی
می‌کنند. با ادامه‌ی درمان رادیویی و از بین رفتن سلول‌های سرطانی، تومور کوچک می‌شود. [1]
سه‌بعدی conformal
conformal سه‌بعدی یکی از انواع پرتودرمانی است که به پزشکان اجازه می‌دهد تا پرتوهای تابیده را به شکل
تومور درآورند و آن را هدایت کنند. در مقایسه با روش پرتودرمانی دوبعدی، تشعشع conformal به‌طور دقیق‌تر
تابش را به سلول‌های سرطانی هدایت می‌کند، درحالی‌که میزان اشعه را به سلول‌های سالم کاهش می‌دهد.
این روش متعارف پرتودرمانی برای درمان تومورهای سرطانی و غیر سرطانی در سراسر بدن استفاده می‌شود.
متخصصان از تکنولوژی پیشرفته برای آماده شدن برای تشعشع سه‌بعدی استفاده می‌کنند تا مسیر پرتوهای تابش
چندگانه را که از جهات مختلف به سمت تومور هدایت می‌شود، طراحی کنند. در طول تابش انحنای سه‌بعدی،
پرتوها یک دوز درمان اختصاصی را به تومور می‌رسانند و میزان تابش به بافت سالم اطراف به حداقل میزان
می‌رسد. [2]
دو روش بالا در اکثر بیمارستان‌های دولتی و خصوصی در ایران انجام می‌شوند.
IMRT و IGRT
این دو روش تکنیک‌های درمان پیشرفته و به‌سرعت در حال رشد هستند که در سراسر جهان برای درمان انواع
سرطان استفاده می‌شوند؛ مثلاً تومورهای عمیق و ساختارهای پیچیده را می‌توانند به‌طور سه‌بعدی اسکن و
درمان کنند. توسعه روش‌های تصویربرداری مدرن مانند توموگرافی کامپیوتری و تصویربرداری رزونانس
مغناطیسی (MRI) و توموگرافی انتشار پوزیترون و ظهور تکنیک‌های پیشرفته، این روش‌ها را برای بیماران
سرطانی قابل‌اعتمادتر می‌کند. IMRT و IGRT با توجه به افزایش دوز آن، پوشش بهتر حجم تحت اسکن و
درمان و افزایش قابلیت ایجاد تمایز بین بخش‌های مختلف موردتوجه قرارگرفته است.
این‌ها روش‌ها پیشرفته درمان هستند که به ما اجازه می‌دهد تا شدت دوز تابش را در یک میدان تابشی تعدیل
کنیم. این به این معنی است که توزیع دوز تابش می‌تواند در اطراف تومور هدف بیشتر و در اطراف بافت سالم
کمتر باشد. هم‌چنین می‌توان تنظیم کرد که جایی با تراکم بیشتر توده سرطانی، دوز بیشتری از پرتو دریافت کند.
یک نمونه از این را می‌توان در زیر مشاهده کرد که در آن تصویر سی‌تی‌اسکن در سمت چپ نمونه‌ای از یک
برنامه conformal سه‌بعدی است و در سمت راست نمونه‌ای از یک طرح IMRT از همان بیمار است. می‌بینیم
که IMRT اجازه می‌دهد بیشترین دوز را در اطراف گره‌های لنفاوی قرار متمرکز شود (که هدف است) و در
بخش‌های دیگر تمرکز پرتو را نداشته باشیم.
[3]
این دو روش معمولاً باهم استفاده می‌شوند اما تفاوت این دو روش در این است که روش IGRT علاوه بر
داشتن تمام ویژگی‌های مثبت IMRT، در مورد اندام‌هایی که داخل بدن حرکت می‌کنند استفاده می‌شود تا با در
نظر گرفتن حرکت آن‌ها، پرتو را دقیقاً به محل موردنظر برساند. مثلاً ریه با پر و خالی شدن حرکت می‌کند (هر

چند این حرکت بسیار کوچک است) و IGRT کمک می‌کند حرکات را ثبت کرده و با توجه به آن پرتو را به محل
موردنظر برسانیم. به همین جهت به آن تکنیک ۴ بعدی هم می‌گویند. [4]
این دو روش(به‌طور هم‌زمان) در ایران تنها در کنسرسنتر مجتمع نگین آزادی استفاده می‌شوند و از دستگاه
ARTISTE CTVISION زیمنس برای این کار استفاده می‌شود.

SBRT و SRS
این دو روش از روش‌های استریوتاکتیک هستند که به این معنی است که امکان تابش بسیار دقیقی از دوره‌ای
بالا به هدف‌های بسیار کوچک را فراهم می‌کنند. که این‌که به کمک شتاب‌دهنده خطی آن رخ می‌دهد.
تفاوت این دو روش در کاربرد آن‌ها است. روش SBRT معمولاً برای همه انواع سرطان و سرطان ثانویه
(شرایط متاستاز) مناسب است. روش SRS بیشتر در مورد سرطان‌های ثانویه (شرایط متاستاز) و تومورهای
خوش‌خیمی که به‌آرامی رشد می‌کنند مناسب است. هم‌چنین، برای درمان مجدد ناحیه‌ای که قبلاً پرتودرمانی
شده استفاده می‌شوند. هم‌چنین در موارد غیر از سرطان هم کاربرد دارد. می‌تواند اتصال غیرطبیعی رگ‌ها و
شریان‌ها را درمان کند.
چون از زود بالایی از اشعه استفاده می‌کند، درمان با این تکنیک از۳ تا ۵ هفته درمان به مدت ۱ تا ۲ هفته کاهش
می‌یابد (این روش از روش استاندارد پرتودرمانی که معمولاً در طی چند هفته ارائه می‌شود طول درمان و
عوارض بسیار کمتری دارد و این مزیت بالای این دستگاه است). تعداد جلسات از ۲۵ تا ۳۰ جلسه تا ۵ جلسه محدود
می‌شود.
این روش در حال حاضر در شرایطی استفاده می‌شود که گزینه‌های قبلی درمان پاسخ‌گو نیستند. در حال حاضر
بیشتر در مواردی استفاده می‌شود که در بدن بیمار نقاطی که توانایی تحمل تابش مکرر را داشته باشند کم باشد.
[5] [6]
این دو روش در ایران تنها در کنسرسنتر مجتمع نگین آزادی استفاده می‌شوند و از دستگاه ARTISTE
PRECIVIOSION زیمنس برای این کار استفاده می‌شود.

CategoryUncategorized

تماس اضطراری        66122532-021